31 DEKABR YAXINLAŞARKƏN

Dekabr ayının 31-i xaricdə yaşayan azərbaycanlılar üçün yeni il törəmindən daha əhəmiyyətli bir anlamdır.Bu tarix xaricdə yaşayan azərbaycanlıların yada düşdüyü, varlığımızın xatırlandığı, bizlərə nəzər və diqqət göstərildiyi bir günüdür. Təqvimin bu gününü bizlərə bəxş etdiyinə görə Ümummilli liderimiz Heydər Əliyevin adı və əməlləri bütün dünya azərbaycanlılarının qəlbində əbədi olaraq yaşayacaqdır.
Bəli, 31 dekabr dünya azərbaycanlılarının həmrəylik günüdür. Neçə illərdir ki, bu günü böyük qürurla, təntənəli bir şəkildə qeyd edirik.Bu günü bizlər sözün həqiqi mənasında bir bayram ovqatı ilə qarşılayırıq.Böyük salonlarda bu işə heç bir aidiyyatı olmayan insanların atəşli, bir az da pafoslu çıxışları ilə görkəmli şairlərimizin ürək yandıran, damarlarda qanımızı coş duran gözəl kəlamları ilə qarşılayırıq.Çox güman ki, yenə də belə olacaq. Diaspor sözünün məna və mahiyyətini dərk etməyən bəzi millət vəkillərinin, məmurların, səlahiyyət sahiblərinin təmtəraqlı çıxışlarının sədası altında «dünya azərbaycanlılarının həmrəyliyindən» danışacağıq. Lap yəqin bilirəm ki, hər dəfə olduğu kimi yenə də 31 dekabr gününü qeyd etməyə toplaşanlar təmtəraqlı çıxışlar edəcək,boğazdan yuxarı və həqiqətdən uzaq məddah sağlıqlar söyləyəcək, sonra da yeyib-içib gedəcəklər. Vəssalam. Bu çıxışlarda həqiqət səslənməyəcək. Çünki bu həqiqətlərdən xəbərdar olan, diaspor təşkilatçılığına ömür sərf etmiş insanlar yenə bu salonlara və bu bayram ziyafətlərinə dəvət olunmayacaqlar.

Yadımdadır, ötən bayramlardan biri idi.31 dekabra həsr olunmuş təntənəli mərasim qurulmuşdu. Lakin, məclisə milli diasporumuzun nümayəndələri,liderləri və təşkilat üzvləri deyil, bu işdən xəbəri olmayan insanlar dəvət olunmuşdular. Sonda yenə də bir nəticə əldə edilmədi. Problemlər necə həllini tapmamışdısa elə də qaldı.

Bəli, hörmətli həmvətənlərim, biz yenə də məhz bu bayrama-dünya Azərbaycanlılarının Həmrəyliyi bayramına hazırlaşırıq. Həm də böyük təntənə ilə. Bununla yanaşı heç bir faydalı iş əmsalı olmayan, ürəyi yaralı, torpaqları işğal altında, diasporu formalaşmamış, lobbiçilik fəaliyyəti his olunmayan, bir birindən xəbərsiz (bu siyahını kifayət qədər uzatmaq olar) diaspor təşkilatlarımızla görən, necə həmrəy ola bilərik? Görən, bu bayramda biz nəyi qeyd edəcəyik? Həll olunmamış problemlərdən danışacağıqmı? Hələ ki, məlum deyil.
Mən əminəm ki, hər dəfə olduğu kimi bu il də yüksək kürsülərdən danışanlar, bu işlə əlaqəsi olmayan insanlar olacaqlar.Yenə də şeirlər oxunacaq, ürək yandıran sözlər deyiləcək. Bunun əksinə olaraq ürəyidolu, söz demək istəyən èíñàíëàða danışmaq haqqı verilməyəcək.Onlar isə təbii ki,sözləri ürəklərində, salonu tərk etmək məcburiyyətində qalacaqlar. Yenidən gələn il dekabrın 31-də görüşmək ümidi ilə ayrılacaqlar. Bu artıq bir bayağı ənənə şəklini aëıb.
Bu yerdə mənim mədəniyyət xadimlərimizdən bir xahişim var: hələ təmtəraqlı məclislərin keçirilməsinə bir ay qalıb. Yaxşı olar ki, bu bayrama həsr olunmuş bir tamaşa hazırlayıb səhnələşdirsinëər. Düşünürəm ki, ərbu mənasız bayram təntənəsi keçirməkdən daha ərbu faydalı olardı. olarŞəxsən mən özüm yaşadığım şəhərdə həmin tamaşaya baxmağa gələrdim. Bu daha mənalı keçirilmiş vaxt olardı.

Yeri gəlmişkən, cənab Prezidentimizə 2006-cı ilin büdcəsində Azərbaycan diasporunun təşkilatlanması və lobbiçilik fəaliyyətinin inkişafına keçən ilə nisbətən ayrılan vəsaiti iki dəfə artırdığına görə öz dərin təşəkkürümü bildirirəm. Bu vəsait hesabına ürəyimizdə qalan və həyata keçirə bilmədiyimiz neçə-neçə planlarımızı həyata keçirə bilərik. Təbii ki, əgər büdcədə nəzərdə tutulan bu vəsait məqsədyönlü xərclənərsə. Biz burada döyüş paltarları geyinib əmrə müntəzir dayanmışıq. Ən böyük arzumuz isə odur ki, áó èëki 31 dekabr diasporumuzun fəaliyyətsizliyinin sonu olsun. İnşallah!

Bizim qəzetimiz bu məsul işi öz üzərinə götürüb. Çünki “Eu Xəbər” qəzeti bir diaspor qəzeti olaraq bu işi davam etdirəcək. Bu bizim həyat mövqeyimiz, əqidəmizdir. Biz bu yoldan dönməyəcəyik, biz bu mübarizəyə bilərəkdən gəlmiş, könül vermiş insanlarıq. Bu yoldan dönmək əsla mümkünsüzdür. Bu mübarizədə çəkilən tətik, atılan güllə haqdır. Sonda çox sevdiyim bir ərəb misalını xatırlatmağa lüzum görürəm: «hübbül vətən min əl cihad” «yəni vətən sevgisi mübarizədir”.

1 dekabr 2005-ci il.